مرگ افراد 20 تا 30ساله در اثر سرطان

یکی از اسرار و رموزی که متخصصان اپیدمی سرطان را به چالش کشیده، دلیل ابتلای جوانان به سرطان روده بزرگ است.

درسال ۲۰۱۷ محققان انجمن سرطان امریکا نشان دادند که سرطان روده بزرگ در میان نسل جوان بشدت رو به افزایش است. نرخ ابتلای جوانان دهه ۲۰ و ۳۰ به سرطان روده بزرگ در اواسط دهه ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۳ حدود ۱ تا ۲ درصد افزایش یافته است. نرخ ابتلا به سرطان روده رشد چشمگیری داشته بطوری که این بیماری سالانه همین گروه سنی را تا ۳ درصد درگیر می کند.

متولدین سال ۱۹۹۰ دوبرابر بیشتر از متولدین سال ۱۹۵۰ در معرض خطر ابتلا به سرطان کولون و ۴ برابر در معرض خطر ابتلا به سرطان روده هستند. در پاسخ به این هشدار، این انجمن در سال ۲۰۱۸، سن غربالگری سرطان روده بزرگ را از ۵۰ سالگی به ۴۵ سالگی کاهش داد. توماس وبر- مدیر بخش جراحی آنکولوژی در مرکز سلامت نورث ول نیویورک که برگزاری و سازماندهی نشست سالانه محققان برای حل این معضل را برعهده دارد، معتقد است که این بیماری به یک معضل تبدیل شده و بتدریج رو به وخامت است.

 

رفتارهایی که خطر ابتلا به سرطان را تا ۳۰ درصد کاهش می دهند:

اخیرا یکی از پژوهش ها در مجله جاما نشان داد که نرخ چاقی رو به افزایش است. از سال ۱۹۸۰ شیوع چاقی در بیش از ۷۰ کشور جهان به دو برابر افزایش یافته است. در امریکا ۳۹ درصد از بزرگسالان و ۱۹ درصد از کودکان و نوجوانان به چاقی مبتلا هستند. نتایج مطالعه روی ۸۵ هزار زن نشان داد که بین افزایش وزن بخصوص چاقی و خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ ارتباط وجود دارد. ین کائو از محققان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن که متخصص اپیدمی سرطان است، عنوان کرد که تاکنون پژوهش ها به نتایج نهایی دست نیافته اند اما بررسی رابطه بین چاقی و سرطان روده بزرگ هنوز ادامه دارد.

 

رابطه بین چاقی و سرطان روده بزرگ:

سرطان کلورکتال (روده بزرگ) سومین سرطان شایع در ایالات متحده امریکاست که حدود ۵ تا ۶ درصد از مردان و زنان در معرض ابتلا به این بیماری هستند. این بیماری بعد از میانسالی ظاهر و نمایان می شود اما ابتلای نوجوانان و جوانان به این بیماری باعث شده که محققان نسبت به این بیماری هشدار دهند. نه تنها نسل دهه ۲۰ و ۳۰ به این بیماری مبتلا می شوند بلکه علت مرگ بسیاری از افراد،سرطان روده بزرگ است.

تصور می شود که چاقی علت اصلی سرطان روده بزرگ است زیرا با التهاب بدن ارتباط دارد.

التهاب دو دسته است: التهاب مفید که پاسخ ایمنی بدن به حمله ی یک مهاجم بیگانه است که در این حالت، پوست برای مقابله با باکتری موجود در زخم یا جراحت، قرمز و یا ملتهب می شود. التهاب مزمن یا مضر که پاسخ التهابی بدن، ناتوانی در مقابله با ویروس ها و بیماری هاست. یکی از نشانه های التهاب خون، پروتئین واکنشی c است که به اختصار CRP نامیده می شود. محققان به ارتباط بین بالابودن سطح CRP و بیماری های مزمن از جمله سرطان، آرتریت، بیماری قلبی-عروقی و دیابت پی برده اند. افراد فاقد تحرک یا چاق و یا افرادی که از غذاهای ناسالم استفاده می کنند، بیشتر در معرض خطر افزایش سطح CRP هستند.

 محققان ضمن مطالعه روی ۸۵ هزار زن ۲۵ تا ۴۲ ساله که طی سال های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۱ تحت پژوهش قرار گرفتند، با استفاده از شاخص توده بدنی این زنان در سن فعلی و ۱۸سالگی به بررسی اولین نشانه های سرطان روده بزرگ پرداختند و به این سوال که آیا بالابودن BMI درهرسنی با خطر سرطان روده بزرگ قبل از ۵۰ سالگی ارتباط دارد، پاسخ مثبت دادند. نتایج نشان داد که ۱۱۴ زن مبتلا به سرطان روده بزرگ دارای BMI بالایی هستند. خطر ابتلا به این بیماری زمانی افزایش می یابد که وزن نیز بالا باشد. بنابراین افراد چاق با BMI مساوی با ۳۰ دوبرابر بیشتر از افراد با BMI نرمال (۱۸.۹ تا ۲۲.۹) در معرض ابتلا به سرطان روده بزرگ هستند. به عبارت دیگر هرچه میزان چاقی بیشتر باشد، به همان میزان خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ نیز بیشتر می شود.

 

چرا حل این معضل بسختی انجام می شود:

حل معضل چاقی و تاثیر آن بر سرطان براساس سایر رفتارها و یا نسبت دادن چاقی به رژیم غذایی بسیار سخت است. محققان به رابطه بین استفاده از سبک غربی، رژیم های غذایی پس التهابی، مصرف زیاد گوشت های فراوری شده، گوشت قرمز، نوشیدنی های حاوی شکر و دانه های بو داده شده با سرطان روده بزرگ پی برده اند. دریکی از پژوهش ها مشخص شد که افراد سنگین وزن و چاق، رژِیم هایی را دنبال می کنند که باعث تشدید التهاب می شود. به گفته وبر، در یک مورد ۱۱۴ نفر زیر ۵۰ سال و در مورد دیگر ۱۶هزار نفر زیر ۵۰ سال در امریکا به سرطان روده بزرگ مبتلا شده اند. بنابراین ممکن است چاقی در ابتلا به این بیماری نقش داشته باشد و این می تواند یک زنگ خطر و هشدار باشد. وبر می گوید که بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ این سوال را مطرح می کنند که به چه میزان باید تحرک داشته باشند تا به تناسب اندام برسند. حقیقت این است که در اکثریت موارد، امکان مقابله با سندروم ارث و توارث وجود ندارد.     

دیدگاه‌ها

افزودن دیدگاه جدید