@shider_store مارا در اینستاگرام دنبال کنید

ویتامین سی آهسته رهش، فرمولی است که باعث جذب 1500 میلی گرم ویتامین ث در بدن طی یک دوره 8 ساعته می شود. جذب ویتامین ث در بدن بعد از 30 دقیقه خوردن قرص آغاز می شود و این روند تا جذب کامل ادامه دارد. ویتامین سی یا آسکوربیک اسید، کارکردهای بیولوژیکی فراوانی دارد. وجود این ویتامین برای ساخت و تولید کلاژن و گلیکوزامینوگلیکان ها که از مواد اولیه بافت های همبندی مثل پوست، عروق و شریان های خون، تاندون ها، غضروف و استخوان است، ضروری می باشد.

ویتامین سی، کوآنزیم مورد نیاز برای دو گروه از آنزیم هایی است که اتصال فیبرهای کلاژن به لیزیل هیدروکسیلاز و پرولیل هیدروکسیلاز را تسریع می بخشد. ویتامین سی برای ترمیم زخم ها و سلامت مویرگ ضروری است.

ویتامین سی در فرایند بیوسنتز کارنیتین، سرتونین و نوروترانسمیترهایی از جمله نوراپی نفرین نقش دارد. این ویتامین از جمله آنتی اکسیدان های بسیار قوی برای انسان ها و حیوانات می باشد. این ویتامین محلول در آب بوده و یک آنتی اکسیدان زنجیره شکن است که مستقیما با سوپراکسید، رادیکال های هیدروکسیل و اکسیژن تنها واکنش می دهد.

 

مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهند که ویتامین سی می تواند از آسیب آتروژنیک پراکسیداتیو به لیپیدها در پلاسما و لیپوپروتئین های با چگالی کم (LDL) جلوگیری کند. به علاوه ویتامین سی با گلوتاتیون و آلفالیپوئیک اسید واکنش می دهد و ویتامین ای (E) را بازسازی می کند.  
خاصیت آنتی اکسیدانی ویتامین ث، اهمیت بسزایی در جلوگیری از آسیب های رادیکال های آزاد به چشم، ریه، خون و سیستم ایمنی دارد. تحقیقات نشان دادند که آسکوربیک اسید تاثیر مثبتی بر عملکرد سیستم ایمنی دارد و می تواند فرایند های دفاعی اجزای سیستم ایمنی را بهبود بخشد.

 ویتامین سی به واسطه فرایند انتقال وابسته به سدیم که وابسته به میزان مصرف ویتامین ث است در روده کوچک جذب می شود. در دریافت نرمال مواد غذایی ویتامین ث (60 تا 100 میلی گرم) تا 80 تا 90 درصد ویتامین سی جذب می شود. اما زیاده روی در مصرف ویتامین ث، میزان جذب را کمتر می کند. اثربخشی جذب ویتامین سی و بهره گیری از آن در شرایط استرس فیزیولوژیک مثل تروما یا عفونت افزایش می یابد.
      

 

دیدگاه‌ها

افزودن دیدگاه جدید