منیزیم چه کارکردی در بدن ما دارد؟

منیزیم یکی از عناصر ضروری برای تمامی بافت های انسان به خصوص استخوان ها می باشد. این عنصر از عملکردهای فیزیولوژیک و بیولوژیک هر دو برخوردار بوده و ارتباط مهمی با عناصر کلسیم، پتاسیم و سدیم دارد. این عنصر برای فعال کردن بیشتر آنزیم ها(مثلا آنزیم های مربوط به تکثیر DNA و ساخت و تولید RNA) و برای ترشح هورمون پاراتیروئید که در متابولیسم استخوان نقش دارد، مورد نیاز است. این عنصر برای عملکرد عصب و عضله نیز ضروری می باشد.

کمبود منیزیم:

کمبود این ماده مغذی به ندرت روی می دهد و با ضعف عضلانی پیشرونده و اختلال عملکرد عصبی-عضلانی تشخیص داده می شود.

هایپومنیزیم خفیف (کاهش سطح منیزیم در خون) در بیماری های شدید و جدی، افراد الکلی و افراد مبتلا به سوءهاضمه و سوءجذب روی می دهد. اما دریافت بسیار کم منیزیم در انگلیس بسیار شایع است. علی رغم اینکه منیزیم در بسیاری از غذاها وجود دارد، یک پنجم زنان 19 تا 34 ساله و بیش از نیمی از دختران نوجوان (51 درصد از گروه سنی 11 تا 14 ساله و 53درصد از گروه سنی 15018 ساله) و بیش از 20 درصد پسران 11تا 14 ساله در معرض خطر کاهش جذب منیزیم هستند.

عوارض جانبی:

هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد مصرف زیاد این عنصر از طریق رژیم غذایی برای عملکرد کلیه مضر است. به هرحال مصرف منظم دوز بالای مکمل های منیزیم می تواند موجب اسهال و افزایش سطح منیزیم در خون شود که ممکن است با اثرات و عوارض جانبی همراه باشد.

منابع غذایی:

منیزیم در سلول های گیاهان و حیوانات، در کلروفیل و رنگدانه های سبز گیاهان وجود دارد. از منابع غذایی این عنصر می توان به سبزیجات برگدار، مغزها، نان، ماهی، گوشت و فرآورده های لبنی اشاره کرد.

تنظیم: زهرا محبی(کارشناس ارشد تغذیه)

محصولات مرتبط: 

دیدگاه‌ها

افزودن دیدگاه جدید