ایدز چیست؟

بیماری ایدز چیست؟

ایدز یا ویروس نقص ایمنی، ویروسی است که به سیستم ایمنی بدن حمله می کند. بدن بدون یک سیستم ایمنی قوی قادر به مبارزه با بیماری ها نیست. گلبول های سفید بخش مهمی از سیستم ایمنی بدن را تشکیل می دهند. ویروس اچ.آی. وی برخی از گلبول های سفید بنام گلبول های CD4+ را آلوده کرده و آنها را نابود می کند. اگر این گلبول ها نابود شوند، بدن توان مبارزه با بیماری ها و عفونت ها را ندارد. به آخرین مرحله از بیماری اچ.آی. وی، ایدز یا سندروم نقص ایمنی اکتسابی گفته می شود. تعداد گلبول های CD4+ در افراد مبتلا به ایدز اندک است و این افراد دچار بیماری ها یا سرطان هایی می شوند که در افراد سالم بندرت روی می دهد. اما داشتن اچ.آی.وی به معنی بیماری ایدز نیست. حتی بدون درمان، پیشروی ویروس اچ.آی.وی و تبدیل آن به بیماری ایدز  طی 10تا 12 سال طول می کشد. با تشخیص ویروس اچ.آی.ویبا کمک شیوه های درمانی می توان آسیب به سیستم ایمنی را کند و یا متوقف کرد همچنین اگر ایدز پیشرفت کند روش های درمانی سیستم ایمنی را به حالت اولیه و سالم باز می گرداند.

انواع بیماری ایدز 

-اچ.آی.وی نوع 1 که منجر به بیماری ایدز می شود.

-اچ.آی.وی نوع 2 که یک بیماری شبه ایدز است. این نوع اچ.آی.وی در امریکای شمالی یافت می شود.

ایدز از طرق زیر انتقال نمی یابند:

انواع بیماری ایدز 

چگونه به ایدز دچار می شویم؟

عفونت اچ.آی.وی ناشی از ویروس نقص ایمنی است که فرد از تماس با خون، منی یا ترشحات آلوده واژن به این ویروس مبتلا می شود.

-بیشتر افرادی که روابط جنسی حفاظت نشده ای دارند،به این ویروس مبتلا می شوند.

-از روش های معمول ابتلا به این ویروس می توان به استفاده افراد معتاد به مواد مخدر از سوزن های آلوده به ویروس اچ.آی.وی اشاره کرد

- این ویروس می تواند از مادر در طول بارداری، زایمان یا شیردهی به نوزاد منتقل شود.

ویروس اچ.آی.وی خارج از بدن زنده نمی ماند و بواسطه بوسیدن یا استفاده از لیوان های مشترک منتقل نمی شود.

چگونه به ایدز دچار می شویم؟

چگونه بفهمیم به ایدز مبتلا شده ایم؟

علایم ویروس اچ.آی.وی فورا ظاهر نمی شود و این علایم به شکل آنفلوآنزا یا سرماخوردگی می باشد. اولین علایم این ویروس، تب، گلودرد، سردرد، درد عضله و مفصل، تورم غدد یا گره لنفاوی و خارش پوست می باشد. این علایم طی چند روز تا چند هفته بعد از آلوده شدن فرد ظاهر می شوند. علایم اولیه معمولا طی 2تا 3هفته برطرف می شوند اما فرد آلوده ممکن است طی چندین سال این علایم را مشاهده نکند. بعد از یک دوره، علایم دوباره ظاهر شده اما اینبار به شکل تورم گره های لنفاوی، خستگی شدید، کاهش وزن، تب و تعریق شبانه نمایان می شوند.

اگر علایم پایدار باشند، پزشک به ویروس اچ.آی.وی مشکوک می شود. درصورت ابتلا به این ویروس، سیستم ایمنی برای از بین بردن ویروس شروع به ساختن آنتی بادی می کند. پزشکان با انجام برخی آزمایشات این آنتی بادی را در ادرار، ترشحات بزاق یا خون شناسایی می کنند. اگر تست ادرار یا بزاق، ویروس اچ.آی.وی را تایید کرد، فرد با انجام یک آزمایش خون می تواند از وجود یا نبود این ویروس اطمینان حاصل کند.بیشتر پزشکان از دو نوع آزمایش خون بنام الیزا و وسترن بلات برای تایید یا رد ویروس اچ.آی.وی استفاده می کنند. اگر تست الیزا مثبت بود (یعنی وجود آنتی بادی اچ.آی.وی)، تست وسترن بلات یا سایر تست ها نیز برای اطمینان بیشتر انجام می شود. آنتی بادی های اچ.آی.وی معمولا به مدت 3ماه در خون زنده می مانند اما طول عمر آنها می تواند بیش از 6ماه باشد. در صورتی که احساس می کنید مبتلا به این ویروس هستید اما نتیجه آزمایش منفی است،

-آزمایش را در هفته های 6، 12 و 24 انجام دهید تا از وجود یا نبود آن مطمئن شوید.

-اقدامات لازم را برای پیشگیری از این بیماری و  انتقال آن انجام دهید.

آزمایش اچ.آی.وی در مطب برخی پزشکان، مراکز بهداشتی، بیمارستان ها و کلینیک ها انجام می شود. با خرید کیت تست اچ.آی.وی از داروخانه می توانید این تست را در منزل نیز انجام دهید. این کیت باید مورد تایید سازمان غذا و دارو باشد. اگر نتیجه تست، مثبت بود به پزشک مراجعه کنید و اقدامات لازم را در این زمینه انجام دهید.

منبع مقاله :

webmd.com

دیدگاه‌ها

افزودن دیدگاه جدید